เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง
หน้าแรก » เศรษฐกิจพอเพียง »

เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง

ข่าววันนี้ Siam55.com
ads250x250

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ

เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง

อ่านแล้ว 38153 ครั้ง
ads 468x60

เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง www.siam55.com ได้นำเอาบทเรียงความของ เด็กหญิงพรอิสรา   วงศ์สุภาพ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 โรงเรียนธิดานุเคราะห์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ซึ่งเป็นความที่ดีมากๆ และได้รับรางวัลด้วยครับ ทั้งนี้ก็ยังมีหลายเว็บไซต์นำไปเผยแพร่ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ดีในการที่เราได้เห็นความสามารถของเด็กนักเรียนไทย อีกทั้งยังเป็นการเผยแพร่เรื่องราวเกี่ยว ความเศรษฐกิจพอเพียง ของในหลวงของเราด้วย Siam55.com หวังว่า เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง จะเป็นประโยชน์กับผู้อ่านทุกท่านครับ

 

ตัวอย่าง เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง โดย เด็กหญิงพรอิสรา   วงศ์สุภาพ


เศรษฐกิจพอเพียง เป็นปรัชญาที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสแก่ประชาชนชาวไทย ซึ่งเศรษฐกิจพอเพียงไม่ได้ครอบคลุมเฉพาะแต่การใช้จ่ายอย่างประหยัดเท่านั้น หากแต่ยังรวมถึงการมีชีวิตที่สงบสุขและยั่งยืนอีกด้วย

ชีวิตความเป็นอยู่ของฉันก็คือวิถีชีวิตของเด็กธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ที่ต้องตื่นแต่เช้า

เพื่อไปโรงเรียน ต้องทนอุดอู้อยู่ในห้องเล็ก ๆ ที่ปิดกั้นมิดชิดเพื่อป้องกันมลพิษ ต้องไปเบียดเสียดกับคนหมู่มากเพื่อซื้ออาหารในโรงงอาหาร ต้องอยู่กับเพื่อน ๆ ที่มีโรคภูมิแพ้เป็นโรคประจำตัวกันมากมาย สังคมมนุษย์มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น มีคนมาอยู่ร่วมกันเป็นชุมชน เป็นสังคมมากขึ้น ซึ่งยิ่งต้องมีกฎระเบียบที่สามารถทำให้ทุกคนในสังคมสามารถใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันโดยสงบสุข และเราคงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องไปปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนบ้าน พนักงาน พ่อค้าแม่ค้า ปัจจุบัน โลกได้เป็นยุคโลกาภิวัฒน์ เป็นยุคการสื่อสารไร้พรมแดน ทุกคนสามารถเข้าหาข้อมูลได้ในเวลาเดียวกันในแต่ละซีกโลก แต่นั้นก็อาจทำให้ผู้คนได้รับสิ่งใหม่ ค่านิยมใหม่ วัตถุความเจริญ และความทันสมัยใหม่ ๆ ในขณะที่อารยธรรมทางด้านจิตใจและการศึกษายังสั่งสมได้ไม่ถึงขีดสุด ซึ่งบางครั้งการได้รับเอาความเจริญแบบผิดวิธีอาจทำให้เกิดผลร้ายมากกว่าผลดี

เกิดกระแสการบริโภคที่ไร้ขีดจำกัด มีค่านิยมใหม่ ๆ เกี่ยวกับวัตถุเงินทองมากมาย และลัทธิชื่นชมบูชาผู้ที่ประสบความสำเร็จโดยไม่เลือกวิธีการ เพื่อนของฉันไปเรียนพิเศษที่กรุงเทพ พวกเขากล่าวไว้ว่าระบบการเรียนการสอนที่นั่นมีความเพียบพร้อมสมบูรณ์ ได้มาตรฐาน และมีคุณภาพ แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาเหล่านั้นก็กลับจากกรุงเทพฯ โดยมือข้างหนึ่งถือแนวข้อสอบวิชาต่าง ๆ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งถือถุงเสื้อผ้ามียี่ห้อจากต่างประเทศเพื่อนคนหนึ่งไม่ชอบกินเงาะ มังคุด ลองกอง มะละกอ หรือมะม่วง เพราะให้เหตุผลว่านั่นเป็นผลไม้ที่ “บ้านนอก” เขาจะเลือกกินแต่แคนตาลูป กีวี กล้วยหอม องุ่น เชอร์รี่ สตรอเบอร์รี่ และแอปเปิ้ลเท่านั้นเพื่อนอีกคนเป็นคนตาไว โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเครื่องประดับ เสื้อผ้า รูปลักษณ์ รูปร่างของผู้สนทนา หรือผู้ที่เดินสวนทางกับเขาตัวอย่างเหล่านี้ เชื่อไหมว่าคือผลพวงอย่างหนึ่งของยุคโลกาภิวัฒน์ที่พัฒนามาเร็วเกินกว่าการสั่งสมทางปัญญาและภูมิต้านทางทางสังคมนั่นเป็นเพียงไม่กี่คนในสังคมที่ฉันอยู่อาศัยยังมีคนอีกจำนวนมากที่ทั้งปฏิบัติและไม่เอาอย่างบุคคลข้างต้น อย่างไรก็ดี เมื่อประเทศประสบกับปัญหาทางเศรษฐกิจ ภาวะต่าง ๆ ได้เข้ามารุมเร้าผู้คนรอบด้าน ชีวิตมนุษย์ในสังคมเมือง ได้ประสบกับภาวการณ์อันจำเจและไร้ทางออกมากขึ้น ทำให้ผู้คนต่างต้องไขว่คว้าแสวงหาความสุขที่คงทนยั่งยืนคนบางคนไม่เคยจับถือสิ่งของหนัก ๆ มาก่อนในชีวิต อาจมีบางช่วงที่ต้องหลบไปปาดน้ำตามที่หลั่งริน เนื่องจากเพราะสภาพเศรษฐกิจอันย่ำแย่และฐานะที่ไม่เหมือนแต่ก่อนคนบางคนที่กรำงานมาเท่าชีวิตก็อาจน้ำตาตกในเมื่อต้องเผชิญหน้ากับหนี้สินมากมาย และข้าวของราคาสูงกว่าแต่ก่อนเป็นไปได้ไหมที่เขารู้สึกเช่นนั้น เพราะเขาไม่อาจตัดบางสิ่งบางอย่างลงไปได้  บางสิ่งที่ไม่จำเป็น บางสิ่งที่ถึงไม่มีก็ไม่ทำให้ชีวิตชอกช้ำระกำจิตเมื่อปัญหาต่าง ๆ นานามากเข้า ๆ ผู้คนก็หันไปประหยัดในการใช้จ่ายในการบริโภคมากขึ้น บางคนหันมาใช้รถประหยัดน้ำมันแทนรถประจำตระกูลอันโอ่อ่า บางคนหันมาใช้สบู่สมุนไพรแทนสบู่จากต่างประเทศ และมีบ้างไม่น้อยที่คิดว่าตนน่าจะท่องเที่ยวยามราตรีให้น้อยลงสำหรับของเก่า ๆ แทนที่จะโยนมันลงทิ้งถังขยะเสีย ก็มีการนำออกมาขายให้ผู้ที่รับซื้ออีกต่อหนึ่ง เพื่อนำมันมาแปรรูปแล้วใช้ใหม่ บ้างก็นำมันไปใช้ในด้านอื่น เช่น การนำกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ใช้แล้วมาทำเป็นวัสดุรองพื้น เป็นต้น หรืออาจจะมีการนำของเก่าเก็บมาดัดแปลงให้สามารถนำอกมาใช้งานในแง่อื่น เช่น การนำขวดน้ำมาประดิษฐ์เป็นแจกันดอกไม้ เป็นต้นนอกจากปัญหาในสังคมจะทำให้ทุกคนมีความระมัดระวังในการจับจ่ายแล้ว ยังทำให้พวกเขาต้องใช้สายตาอันกว้างไกลในการตัดสินใจกระทำสิ่งต่าง ๆ อีกด้วย เพื่อความมั่นคงและยั่งยืนในอนาคตและที่สำคัญในการใช้ชีวิตที่พอเพียงยังทำให้ผู้คนในชุมชนมีความเอื้ออาทรต่อกัน เมื่อใครมีสิ่งใดที่มากเกินพอดีก็อาจจะนำสิ่งนั้นไปขายหรือบริจาคให้แก่ผู้อื่นอีกต่อ ๆ กันไปฉันคิดว่าบางทีตาแป๊ะแก่ ๆ ที่ยืนอยู่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ อาจมีความสุขมากกว่ามหาเศรษฐีที่ไม่รู้จะนำเงินของตนไปวางไว้ที่ไหนก็ได้... ถ้าเขามีความพอเพียงพอประมาณในตนเองแม้ว่างบางคนในชุมชนอาจมีฐานะไม่ดี แต่ว่าเขามีความพอดี พอประมาณในความต้องการของเขาเหล่านั้น ก็สามารถใช้ชีวิตเฉกเช่นปุถุชนคนหนึ่งที่มีความสุขได้แล้ว

                ฉันคิดว่าบางทีความสุขนั้นก็ไม่ได้หมายถึงปริมาณตัวเลขในบัญชี ตำแหน่งการงานหรือฐานะ หากแต่มาจากความสงบนิ่งที่เริ่มจากภายในจิตใจ ถ้าทุกคนมีวิถีชีวิตที่พอเพียง ทั้งสังคมและประเทศชาติก็จะค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ แต่ทว่า...มั่นคงได้ท่ามกลางกระแสธารแห่ง

คำค้น : เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง, เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง, ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง

แสดงความคิดเห็น : เรียงความเศรษฐกิจพอเพียง เรื่อง ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง

  • 37› 1234

    [16 ต.ค. 2557] [27.55.217.---]

    ดีมากเลยค่ะขอบคุณมากนะคะที่นำมาเป็นตัวอย่าง

  • 36› 0877730228

    [09 ต.ค. 2557] [182.93.182.---]

    กเห้หพเหพเกพ้ำพ

  • 35› tawatch@live.com

    [30 ก.ย. 2557] [49.49.19.---]

    เยี่ยมมากครับ

  • 34› piknik

    [21 ก.ย. 2557] [171.100.2.---]

    ดีค่ะมากด้วยหนูได้ไปเเข่งเรียงความเเต่หนูเเต่งเเย่มากเปนกำลังใจด้วยนะค่ะผ~~

  • 33› ตี้

    [16 ก.ย. 2557] [27.55.194.---]

    เขียนยาวนะ แต่ชอบ

มารยาทในการแสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ท่านได้อ่าน เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ เจ้าของเว็บไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น พบข้อความไม่เหมาะสม กรุณาส่ง email มาที่ admin@siam55.com
1 / 8
   
ชื่อ หรือ Email :
ข้อความ :
  verify  พิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็น..